Nýtt fegurðarskyn Íslendinga
Skoðanagrein sem gagnrýnir orð orku- og umhverfisráðherra um að Íslendingar þurfi að laga fegurðarskyn sitt að vindmyllum. Höfundur rekur vindorkuáform víða um land, lagaumgjörð um fegurð og víðerni og færir rök fyrir því að hrifning af ósnortinni náttúru sé að verulegu leyti algild.
Pistillinn, sem birtist í umræðuhluta miðilsins, er óvenju vel stoðaður af skoðanagrein að vera. Höfundur vitnar orðrétt í ráðherrann, álit Náttúrufræðistofnunar, byggingarreglugerð og greinargerð frumvarps um listaverk í opinberum byggingum. Hann tekur einnig með fyrirvara ráðherrans um að mannvirkin séu ágeng og að sátt við nærsamfélag skipti máli. Það er heiðarlegt gagnvart sjónarmiði sem hann er að gagnrýna.
Veikari hlekkir eru tölurnar sem bera röksemdina undir lokin. „Erlend viðmið“ um 45 kílómetra sýnileika eru ekki nafngreind, og sex prósenta útreikningurinn gerir ráð fyrir landi án nokkurrar fyrirstöðu. Könnun meðal ferðamanna, norska skoðanakönnunin og rannsóknir á bata sjúklinga eru allar án tilgreinds uppruna, þótt lesandi gæti líklega grafið þær upp.
Í lokakaflanum gætir mótsagnar. Höfundur sakar ráðherrann um að spyrða andstæðinga vindorku við trumpisma en beitir sjálfur sams konar tengslarökum: frumvarp Njáls Trausta um listaverk er tengt hugmyndum hans um veg yfir Kjöl, og orðsifjaleikur um „vélar“ kemur í stað röksemdar. Þetta veikir annars skýra og vel unna röksemdafærslu.
