Hvað þýðir já fyrir bændur?

Greinin er birt sem skoðanagrein og ber að meta á þeim forsendum. Styrkur hennar felst í persónulegu sjónarhorni: höfundur talar af eigin reynslu sem mjólkurframleiðandi og lýsir áþreifanlegum áhyggjum um eignaverð, skuldsetningu og sölu jarðar. Sú frásögn er trúverðug sem vitnisburður eins bónda. Veikleikinn er hins vegar sá að fjölmargar fullyrðingar eru settar fram sem staðreyndir án nokkurs rökstuðnings eða tilvísana. Þegar höfundur segir að „svigrúm til varanlegra undanþága er takmarkað" og að „regluverk sambandsins liggur að langmestu leyti fyrir" er hvergi vísað í samninga, fræðigreinar eða fordæmi annarra ríkja; lesandinn hefur engin gögn til viðmiðunar. Tilvísun í mótmæli bænda í Evrópu er dæmi um almennt staðhæfingu sem hefði mátt styðja við eitt dæmi eða nafngreint atvik. Sem skoðanagrein þarf hún ekki jafnvægi, en hún hefði átt að bjóða lesandanum eitthvað efni til sjálfstæðrar skoðunar. Textinn endurtekur sig nánast orðrétt, sem bendir til ritstjórnarslakar vinnslu.