Oddur Thorarensen Stefánsson skrifar: Hver ber ábyrgð á árunum sem tapast?
Blindur íbúi í Kópavogi lýsir því að hann hafi verið án NPA-samnings í tæp fimm ár og að það hafi staðið í vegi fyrir framhaldsskólanámi hans. Hann krefur Kópavogsbæ og NPA miðstöðina um skriflegar skýringar á stöðunni og áætlun um lausn málsins.
Málsnúmerið FRN26080054 segir mikið um aðferð höfundar. Hann setur ekki fram almenna kvörtun heldur nefnir ráðuneytið sem hann leitaði til, dagsetningu svarsins og hvenær hann skrifar. Lesandinn getur fylgt þræðinum eftir. Í skoðanagrein af þessu tagi er það óvenju agað.
Vitsmunalegur heiðarleiki greinarinnar er helsti styrkur hennar. Höfundur greinir skýrt á milli reynslu sinnar og mats: „samkvæmt minni reynslu og yfirsýn“, „að mínu mati“. Hann býður bæði sveitarfélaginu og NPA miðstöðinni að leiðrétta frásögnina með gögnum. Kröfurnar eru afmarkaðar og raunhæfar, og hann forðast að ýkja eða gera öðrum upp ásetning.
Gatið er í málavöxtunum sjálfum. Lesandinn fær ekki að vita hvenær samningurinn rann út eða hvort einhver skýring hafi verið gefin munnlega. Hlutur NPA miðstöðvarinnar er heldur ekki útskýrður, þótt höfundur krefji stjórnendur hennar svara. Fyrir vikið verður erfitt að meta hvar ábyrgðin liggur í raun. Miðillinn birtir greinina án samhengis um það hvernig NPA-samningar eru almennt afgreiddir, sem hefði gagnast lesendum.
