Heggur sá er hlífa skyldi
Rósa Guðbjartsdóttir, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, gagnrýnir að 1,1 milljarður króna til innleiðingar laga um farsæld barna sé felldur út úr fjárlagafrumvarpi næsta árs. Hún vísar til stjórnsýsluúttektar Ríkisendurskoðunar og krefur mennta- og barnamálaráðherra um skrifleg svör.
Skoðanagrein þingmanns, birt sem slík, og hún stendur á traustari grunni en margar í sama flokki. Stjórnsýsluúttekt Ríkisendurskoðunar, ákvæði laganna um fjármögnun á innleiðingartíma og tiltekin upphæð í fjárlagafrumvarpi eru allt atriði sem lesandi getur flett upp sjálfur. Rökin eru skýr: ríkið lofaði fjármagni, innleiðingu er ólokið, féð hverfur.
Veikleikinn liggur í óljósu röddunum. „Viðbrögðin hafa öll verið á einn veg“ og þjónustuveitendur sem „telji“ svörin jaðra við sýndarmennsku eru hvergi nafngreind. Samband íslenskra sveitarfélaga eða einstök sveitarfélög hefðu getað borið þessa fullyrðingu; án þeirra verður sterkasta orð greinarinnar, sýndarmennska, í raun orð höfundar sjálfs í annarra munni.
Höfundur á hrós skilið fyrir að geta þess að ráðherra hafi sagt féð verða veitt eftir öðrum leiðum. Hún hrekur þá fullyrðingu hins vegar ekki efnislega, heldur kallar hana óskýra. Lesandinn fær því ekki að vita hvort um raunverulegan niðurskurð sé að ræða eða tilfærslu milli liða, og það er einmitt kjarni málsins.
