Ríkisstjórnin á að vita betur
Stjórnarmaður í Félagi íslenskra heimilislækna gagnrýnir ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur fyrir að fylgja ekki eftir þjóðarmarkmiði um fastan heimilislækni í fjárlagafrumvarpi. Hann vísar í tölur úr Læknablaðinu um læknaskort og í þingsályktunartillögu forsætisráðherra frá 2023.
Greinin birtist sem skoðanagrein, og veikasti hlekkur hennar er sjálf meginfullyrðingin: að fjármagn til grunnþjónustu heilsugæslunnar á hvern skráðan einstakling hafi lækkað. Höfundur segir að það „komi í ljós“ þegar hækkunin í fjárlagafrumvarpinu sé „sett í samhengi“. Lesandinn fær þó hvorki tölur, viðmiðunarár né aðferð. Fullyrðingin gæti staðist í opinberum gögnum, en innan greinarinnar sjálfrar er ekki hægt að sannreyna hana.
Annað í rökfærslunni stendur traustari fótum. Vísað er í nafngreinda samantekt Þórðar Gísla Ólafssonar í Læknablaðinu, tilgreindur fjöldi stöðugilda og íbúa á hvert þeirra, og rakin þingsályktunartillaga frá 2023 sem hver sem er getur flett upp. Tengingin við fyrri málflutning forsætisráðherra er málefnaleg og beitt.
Viðmiðið um 1.200 íbúa á hvern lækni kemur hins vegar frá félaginu sem höfundur situr sjálfur í stjórn. Hann greinir heiðarlega frá þeirri stöðu. Dæmin um aflýstar námsvistir og stöðvaðar ráðningar eru óútfærð og hvergi tilgreind nánar. Útkoman er vönduð hagsmunagæsla sem er heiðarlega fram sett, en hún er veikust einmitt þar sem mest á reynir.
