Þarf að leita annað eftir að hafa ekki fengið fangaklefa
Umboðsmaður Alþingis vísaði frá kvörtun kvenfanga á Hólmsheiði sem segist hafa verið vistuð í myndavéla- eða einangrunarklefa frá upphafi afplánunar. Ástæðan er að hún hafi ekki fyrst borið málið undir dómsmálaráðuneytið. Fréttin byggir á bréfi umboðsmanns sem birt er á vef embættisins.
Bréf umboðsmanns Alþingis, birt á vef embættisins, er eina heimild fréttarinnar og því er rétt lýst. Viðtengingarhátturinn heldur til haga að frásögn fangans af aðbúnaði sínum og meint þögn Fangelsismálastofnunar eru hennar lýsing, ekki staðfestar staðreyndir. Bein tilvitnun í bréfið færir lesandanum röksemd umboðsmanns milliliðalaust, og fyrirsögnin dregur niðurstöðuna saman án ýkja.
Stærsta gloppan blasir þó við. Kona sem sögð er hafa verið vistuð í myndavéla- eða einangrunarklefa allt frá upphafi afplánunar er alvarlegt mál. Samt fær stofnunin sem á að hafa látið erindum hennar ósvarað ekkert tækifæri til að tjá sig. Eitt símtal til Fangelsismálastofnunar hefði getað leitt í ljós hvort plássleysi, öryggismat eða eitthvað annað skýri vistunina, og hvort erindunum hafi í raun ekki verið svarað.
Samhengið í lokin, 52 afplánunarpláss og átta deildir, er gagnlegt en vekur spurningu sem fréttin svarar ekki: er fangelsið fullt? Niðurstöðu umboðsmanns er vel komið til skila, en kjarni málsins, aðbúnaður fangans sjálfs, er látinn liggja óhreyfður.
