„Skelfilegt að þurfa að fara yfir í næsta bæjarfélag fyrir mjólk“

Greinin er í eðli sínu staðbundin frétt sem blandar saman upplýsingum frá nafngreindum aðilum: Vífli Ingvarssyni framkvæmdastjóra Kjörbúðarinnar og Nikólínu Þorvaldsdóttur, íbúa í Bolungarvík. Heimildirnar eru þannig nafngreindar og sannreynanlegar, og sjálf fréttakjarninn, að búðin loki vegna langvarandi taps, er skýrt tiltekinn. Hins vegar er nokkuð misvægi í fréttinni. Nikólína fær ríflegt rými til að lýsa sjónarhorni sínu en enginn fulltrúi sveitarfélagsins er spurður, og ekki er leitað til Bjarnabúðar sem er eina eftirstandandi verslunin. Spurningar vakna sem fréttamaðurinn svarar ekki: Hvernig bregst bæjarfélagið við? Hefur Bjarnabúð ráð á auknu hlutverki? Eru áform um aðra verslun? Fullyrðingin um að íbúar séu „um þúsund talsins" er ekki studd opinberum tölum og hefði verið auðvelt að staðfesta. Þá er vert að benda á að viðtalið við framkvæmdastjórann er tekið úr Bæjarins besta, sem gefur til kynna að hluti fréttarinnar sé endurunninn úr öðru miðli frekar en sjálfstæð greinargerð. Framsetningin er nokkuð einhliða: fyrirsögnin setur dramatískt tilfinningalegt tón sem endurspeglar sjónarmið eins viðmælanda, og greinin ýtir undir þá frásögn án þess að gefa rými fyrir aðrar túlkanir eða gagnrýni. Þetta er heiðarleg smáfrétt en hún hefði styrkst verulega með fleiri raddir og víðara samhengi.