„Ég hef sjálf verið þolandi ofbeldis í nánu hinsegin sambandi“

Greinin er persónulegt og fræðilegt viðtal, og ber að meta hana sem slíka. Ingibjörg Andrea er nafngreind og ber trúverðuga faglegra sérþekkingu sem kynjafræðingur; tilgreint er að viðtalið fór fram í þáttunum Karlmennskan. Sem viðtal og fókusgrein þarf ekki að krefjast gagnaðila eða jafnvægis, enda snýst efnið að mestu um eina rannsókn og persónulega reynslu viðmælanda. Þó má benda á nokkra veikleika. Í fyrsta lagi er ekki tilgreint hvers konar rannsókn er um að ræða: er þetta lokaritgerð, meistararitgerð, birt vísindagrein? Lesandinn fær engar upplýsingar til að fletta upp verkinu sjálfu, sem dregur úr sannreynanleika. Í öðru lagi er umfjöllunin alfarið á tilfinningalegu og sjálfstæðu sögusviði viðmælanda; engar tölur, tölfræði né samanburður við aðrar rannsóknir eru nefnd, þótt efnið sé í eðli sínu fræðilegt. Framsetningin er hlýleg og vel rituð, en hefði orðið sterkari ef blaðamaður eða ritstjórn hefði sett niðurstöður viðmælanda í samhengi, til dæmis með tilvísun í alþjóðlegar rannsóknir á ofbeldi í hinsegin samböndum. Í þriðja lagi er enginn annar röddum hleypt að, en þar sem um viðtalsgrein er að ræða er það ekki mikill ágalli. Í heild er þetta vel rituð kynnisgrein sem gefur lesandanum innsýn í vanrækt viðfangsefni, en hefði getað farið lengra í fræðilegt samhengi.