Um 8% vilja búa í stórum fjölbýlishúsum – en það er 83% af því sem er byggt
Greinin fjallar um búsetukönnun HMS sem sýnir að aðeins 8% svarenda sjá fyrir sér að búa í stóru fjölbýli, en slík hús eru 83% af því sem er í byggingu á höfuðborgarsvæðinu. Tveir stjórnendur HMS skýra misræmið, ræða vaxtarmörk, þéttingu byggðar og ljósvist og segja tómar íbúðir fyrst og fremst afleiðingu efnahagsástandsins.
Fyrirsögnin stillir upp tveimur tölum sem eru ekki fyllilega sambærilegar. Könnunin nær til landsins alls en 83% talan á aðeins við höfuðborgarsvæðið. Þá kemur ekki skýrt fram hvort 8% eru hlutfall allra svarenda eða aðeins þeirra sem sjá fyrir sér fjölbýli. Ósk um búsetuform er auk þess ekki sama og eftirspurn á gefnu verði, og þann fyrirvara hefði mátt nefna. Andstæðan er sláandi, en lesandinn fær ekki forsendur til að meta hana.
Raddflóran er einsleit. Allir viðmælendur koma frá HMS, stofnuninni sem lét gera könnunina og veitir sveitarfélögum ráð um skipulag. Hvorki byggingaraðilar, sveitarfélög né skipulagsfræðingar utan stofnunarinnar fá að skýra hvers vegna stór fjölbýli urðu ofan á. Sjónarmið Orra Björnssonar er aðeins endursagt úr Speglinum.
Fréttamaðurinn á þó hrós skilið fyrir spurningarnar. Hann spyr beint hvort HMS hefði átt að grípa inn í vegna ljósvistar og fær fram að ekkert mat liggi fyrir á því hve margar nýjar íbúðir standist ekki nýju ákvæðin. Það er raunveruleg blaðamennska, en hún fer fram innan of þröngs hrings.
