Sonur minn fær ekki 10. bekk aftur
Móðir nemanda í 10. bekk, sem er jafnframt kennari, gagnrýnir hraða innleiðingu nýs námsmatskerfis í grunnskólum. Hún segir nýju niðurstöðurnar í Mentor óskiljanlegar og kallar eftir því að ráðuneytið endurskoði tímasetningu breytinganna. Greinin byggir á eigin reynslu og vísar til ummæla tveggja nafngreindra kennara.
Greinin birtist í skoðanadálki Vísis og er sterkust þar sem höfundur heldur sig við eigin reynslu. Hún lýsir nákvæmlega hvað birtist í Mentor, hvað vantaði og hvernig fyrra námsmat nýttist fjölskyldunni. Vitnisburðurinn er sannfærandi, og höfundur gerir lesandanum strax ljóst að hún talar bæði sem móðir og kennari.
Röksemdafærslan er heiðarleg. Höfundur viðurkennir að hæfniviðmiðin hafi mögulega verið of mörg, hlífir skólanum og kennurunum og beinir gagnrýninni að hraða innleiðingarinnar, ekki að breytingunni sjálfri. Vísað er til tveggja nafngreindra kennara. Ummæli Þorsteins Mar eru þó frásögn hans af orðalagi á kynningarfundum sem lesandinn getur ekki sannreynt, og ekki kemur fram hvar Ragnheiður Stephensen lét sín orð falla.
Helsta eyðan snýr að rökum ráðuneytisins. Ábyrgðin er lögð á ráðherra, en lesandinn fær ekkert að vita um hvers vegna breytingin var innleidd í haust eða hvaða markmiðum hún á að ná. Án þess að takast á við þau rök verður krafan um frestun veikari en efni standa til.
