Eigum við núna að viðurkenna að það er stöðnun á Íslandi?
Hagfræðingur heldur því fram að landsframleiðsla á mann hafi vaxið hægar á Íslandi en í Evrópusambandinu, á evrusvæðinu og í Bandaríkjunum allt frá 2007. Hann tengir stöðnunina við vöxt ferðaþjónustu og skort á þekkingarstörfum. Hann telur sterkt gengi krónunnar hafa falið stöðuna fyrir landsmönnum.
Skoðanagreinin birtist fyrst í Viðskiptablaðinu og er óvenju vel búin gögnum. Hagstofan, könnun Gallup fyrir Seðlabankann og Samtök atvinnulífsins, Eurostat og Draghi-skýrslan eru öll nefnd, svo lesandinn getur sjálfur flett tölunum upp. Höfundur prófar líka eigin niðurstöðu gegn vali á upphafsári, sem er heiðarlegt og sjaldséð í greinum af þessu tagi.
Veikasti hlekkurinn er afgreiðslan á styttingu vinnutímans. Þar víkja tölur fyrir fullyrðingum um fólk sem vinnur meira en „stimpilklukkan sýnir“, án nokkurra gagna, og það einmitt þar sem mótrökin eru sterkust. Sama gildir um mælikvarðann. Höfundur lýsir landsframleiðslu á mann sem þeim sem mestu skipti en ræðir ekki hvernig hröð fólksfjölgun, viðskiptakjör eða þjóðartekjur gætu breytt myndinni.
Tilvitnunin í Halldór Benjamín Þorbergsson er fremur mælskubragð en rök, en hún er orðrétt og skýrt eignuð. Höfundur viðurkennir að skýringar hans séu ekki tæmandi og sú hógværð styrkir greinina. Lesandinn fær rökstudda og að mestu sannreynanlega greiningu með fáeinum blindum blettum.
