Fjármálafyrirtækin: Sex frá Arion í topp 10
Greinin er kynningarefni fyrir Tekjublaðið og byggir á launagögnum úr álagningarskrá. Hún listar tekjuhæstu starfsmenn fjármálafyrirtækja án þess að leita viðbragða frá þeim eða setja gögnin í víðara samhengi. Fyrirvari um eðli tekjutalnanna er nytsamlegur en greinin er gagnagrunna án fréttamennsku.
Greinin er í raun markaðsefni fyrir útgáfu Tekjublaðsins, klædd sem frétt. Gögnin virðast komin úr opinberri álagningarskrá og eru því sannreynanleg, en fréttamennskan sjálf er yfirborðskennd: enginn nafngreindur viðmælandi er spurður, engin viðbrögð bankastjóra eða launanefnda eru leitað, og ekkert samhengi er gefið, til dæmis samanburður við fyrri ár eða launaþróun bankageirans almennt. Fyrirvari um eðli útsvarsskyldra tekna er vel kominn, en hann kemur ekki í veg fyrir að tölurnar séu settar fram sem beinn mælikvarði á laun. Jafnframt er ekki fjallað um hvers vegna framkvæmdastjórn Arion banka er svona áberandi, hvort um sé að ræða kaupréttargreiðslur eða aðrar einskiptistekjur sem skýri muninn á bönkunum. Kynningartengilinn á forsölu Tekjublaðsins dregur enn frekar úr fréttaverðmæti greinarinnar. Þetta er gagnamiðlun með kynningarblæ, ekki fréttamennska.
