Samlíking við þýska kyndingu vekur furðu já-sinna
Fréttin byggir viðbragðshluta sinn nánast eingöngu á Facebook-færslum í hópi fylgjenda ESB-viðræðna og gefur formanni Sjálfstæðisflokksins ekkert færi á að svara háðinu. Á plúshliðinni er samlíkingin birt orðrétt og löng, og blaðamaður leiðréttir þann misskilning að ESB setji reglur um kyndingartíma. Framsetningin hallar hins vegar skýrt í eina átt vikuna fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu.
Sterkasti þáttur fréttarinnar er sá að hún birtir samlíkingu Guðrúnar Hafsteinsdóttur orðrétt og í fullri lengd, með tilvísun í viðtal á Útvarpi Sögu á föstudag. Lesandinn getur því sjálfur lagt mat á röksemdina í stað þess að taka við endursögn. Blaðamaður gerir líka rétt í því að slá föstu að engar reglur ESB kveði á um hvenær aðildarríki megi kynda hús; slík leiðrétting er raunveruleg þjónusta við lesandann.
Viðbragðshlutinn er hins vegar þunnur og einhliða. Allar raddir sem gagnrýna samlíkinguna eru teknar úr einum Facebook-hópi já-sinna, og tveir almennir borgarar fá orðið sem fulltrúar viðbragðanna. Ekkert er sótt til hagfræðings um hina eiginlegu spurningu, hvort peningastjórn Evrópska seðlabankans passi hagsveiflu Íslands, sem hefði verið kjarni málsins og raunveruleg fréttavinnsla. Guðrún er ekki spurð hvernig hún taki háðinu, og engin rödd úr hinni fylkingunni kemur að málinu. Þá fellir blaðamaður sjálfur dóm um þáttastjórnandann, að hún „fullyrði án þess að rökstyðja“, sem er ritstjórnarleg afstaða í efni sem birtist undir innlendum fréttum.
Vaxtatölurnar eru eignaðar Evrópska seðlabankanum og íslenskum stýrivöxtum, en dagsetning og heimild eru óljósar og ekki sannreynanlegar innan fréttarinnar sjálfrar. Í heild er þetta samfélagsmiðlaumfjöllun sem magnar háð úr einni fylkingu vikuna fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu, án þess að þeim sem hæðst er að sé gefið færi á svari. Lesandi sem byggir eingöngu á þessari frétt fær einhliða mynd.
