„Ég get ekki séð að hagsmunum borgaranna sé einhvern veginn betur borgið eftir að fulltrúum fjölgaði“
Borgarstjóri Reykjavíkur, Hildur Björnsdóttir, færir rök fyrir því að borgarfulltrúum verði fækkað úr 23 í 15 og að hluti þeirra gæti verið í hlutastarfi. Tilefnið er áskorun meirihluta borgarstjórnar til Alþingis um að sveitarfélög fái sjálf að ráða fjölda fulltrúa. Fréttin byggir alfarið á viðtali við borgarstjóra.
„125 milljónir króna á ári“ er talan sem ber uppi röksemdafærslu borgarstjóra. Hún kemur úr aðsendri grein Hildar sjálfrar í Morgunblaðinu og er hvergi borin undir óháðan aðila. Fréttastofan hefði getað reiknað launakostnað átta fulltrúa sjálf eða leitað til fjármálasviðs borgarinnar. Sama gildir um samanburðinn við erlendar borgir, sem hvílir alfarið á upplifun Hildar úr samskiptum við starfssystkini.
Fréttamaðurinn á þó hrós skilið fyrir spurningarnar. Hann spyr hvort starfið sé full vinna og bendir sjálfur á að fækkun þýði að fleiri borgarbúar eigi engan fulltrúa. Fyrir vikið verður viðtalið meira en hátalari.
Engu að síður er hér á ferð deilumál þar sem ein rödd ræður ferðinni. Enginn úr minnihluta borgarstjórnar fær orðið, enginn fræðimaður á sviði sveitarstjórnarmála og enginn úr ráðuneytinu sem vinnur að endurskoðun laganna. Lesandinn fær heldur ekkert að vita um hvers vegna fulltrúum var fjölgað árið 2018, sem er lykilsamhengi. Niðurstaðan er snyrtilegt viðtal en hálfsögð frétt.
