Bíddu! Erum við ekki að kjósa um það sama?

Greinin er birt sem skoðun á Vísi og höfundur er nafngreindur. Sem pólitískt rökþráðarpistill er greinin vel samin; kjarnaröksemdafærslan, að já-atkvæði snúist um heimild til viðræðna en ekki um endanlega aðild, er skýrt sett fram og skiljanleg. Samanburðurinn við EES-umræðuna á sínum tíma er álitlegur og á við. Veikleikinn liggur í tölulegu efni: höfundur nefnir 8 milljóna króna vexti á móti 2 milljónum í evrum, bílatryggingaverð og matarverð samanborið við Evrópu án þess að vísa í neina ákveðna heimild eða gögn. Þetta er ekki ólöglegt í skoðanagrein, en dregur úr sannfæringarkrafti þegar höfundur ávítar einmitt andstæðinga sína fyrir að „tiltaka sjaldnast heimildir". Afstaðan er augljós og viðurkennd, en framsetningu á andstæðingum er ábótavant: þeir eru allir settir í sama gryfju, hvort sem um ræðir fjármálaauðvaldið eða vinstri flokka, og ekkert raunverulegt sjónarhorn frá hinni hliðinni fær rými. Sem rökræðupistill er þetta ásættanleg vinna, en höfundur hefði styrkt eigin málstað með því að fylgja eigin ráðum um heimildir.