Þrjú höfuð eru betri en eitt
Þingfulltrúi ASÍ og stjórnandi í Eflingu hvetur fulltrúa á þingi ASÍ til að fella tillögu um að fækka varaforsetum úr þremur í einn. Hann telur að breytingin raski jafnvægi stétta og kynja í forystunni og að henni sé ætlað að útiloka róttækari arm hreyfingarinnar.
Vísir birtir greinina sem skoðanagrein og höfundur gerir hreint fyrir sínum dyrum: hann er þingfulltrúi ASÍ og stjórnandi í Eflingu, svo lesandinn veit hvar hagsmunir hans liggja. Fyrri hluti greinarinnar er vel uppbyggður. Þar er hlutverk miðstjórnar og óformlegs fjögurra manna forystuhóps skýrt á skiljanlegan hátt, og höfundur rökstyður hvers vegna samsetning hópsins skipti máli.
Rökin veikjast þegar kemur að afleiðingunum. Að forseti og eini varaforsetinn „gætu“ báðir komið úr röðum hærra launaðra er möguleiki, ekki niðurstaða. Samt eru láglaunafélagar orðnir „algjörlega hunsaðir“ örfáum setningum síðar. Hvergi er rætt hvernig kosið yrði í embættin eða hvort aðrar leiðir gætu tryggt fjölbreytni.
Alvarlegasti gallinn snýr að heiðarleika röksemdafærslunnar. Tillöguflytjendum eru eignaðar annarlegar hvatir án þess að þeir séu nefndir eða rök þeirra rakin. Spurningin um „ráðabrugg“ fólks í framasókn er dylgja í spurnarformi, og hagræðingarrökunum er vísað frá með orðinu „kannski“ í stað þess að þau séu hrakin. Grein sem tæki andstæð sjónarmið alvarlega hefði orðið mun sterkari.
