Sama krónutöluhækkun í fjárlagafrumvarpinu – gjörólíkt högg fyrir heimili
Varaborgarfulltrúi Framsóknar ber saman tvö heimili sem fá nánast sömu viðbótarbyrði í krónum vegna fjárlagafrumvarpsins en finna misjafnt fyrir henni miðað við tekjur. Hann vill að dreifingaráhrif fjárlaga verði greind eftir tekjuhópum og hvetur ríkisstjórnina til að lækka álögur.
Allur málflutningurinn hvílir á tveimur tölum, 343,5 og 353,4 þúsund krónum, sem kallaðar eru „áætluð viðbótarbyrði“ án þess að lesandinn fái að vita hver áætlaði, hvaða heimili um ræðir eða hvaða forsendum var beitt. Greinin er birt sem aðsend skoðun og þarf því ekki jafnvægi, en dæmi sem ber heila röksemdafærslu verður að vera hægt að rekja. Hér er það ekki hægt innan greinarinnar sjálfrar.
Sjálf framsetningin á hlutföllunum orkar líka tvímælis. Byrðin er mæld sem hlutfall af einum mánaðarlaunum, sem gefur sláandi 26 prósent. Á ársgrundvelli er munurinn um tvö prósent á móti einu. Hlutfallslegi munurinn stendur, en valið á mælikvarða magnar tilfinninguna.
Kjarnaröksemdin er traust: föst krónugjöld leggjast þyngra á tekjulága og krafan um birta dreifingargreiningu er málefnaleg. Lokaorðin stökkva þó úr dreifingu yfir í almenna lækkun álagna, sem rökin styðja ekki beint, og ekki kemur fram hvort slík greining hafi verið gerð áður eða hvers vegna ekki.
