Fræga fólkið sem vill ekki láta fangelsa börn

Stærsti veikleiki greinarinnar er algjör skortur á jafnvægi. Ekki er leitað til flutningsmanna frumvarpsins, ráðherra, þingmanna eða annarra sem styðja málið, og enginn svarhópur fær tækifæri til að útskýra rök sín. Þetta er ekki merkt sem skoðanagrein heldur er birt sem ritstjórnarefni, sem gerir kröfu um ríkari hlutlægni. Fyrirsögnin, „Fræga fólkið sem vill ekki láta fangelsa börn," er sérstaklega áberandi í þessu samhengi; orðið „fangelsa" er túlkun á efni frumvarpsins sem greinin tekur upp sem staðreynd án þess að gefa lesendum tækifæri til að meta sjálf hvort um fangelsi sé raunverulega að ræða eða annars konar ráðstöfun. Greinin vísar til „reynslu frá Noregi þar sem dómstólar hafa komist að þeirri niðurstöðu" en tilgreinir engan ákveðinn dóm, ekkert málsnúmer og enga staðfestanlega heimild, sem gerir fullyrðinguna nánast óstaðfestanlega. Sömuleiðis er vísað til „íslenskra mannréttindasamtaka" sem hafi varað við frumvarpinu án þess að nokkur samtök séu nafngreind. Eina beina tilvitnunin kemur frá Ævari Þór Benediktssyni, undirritanda bréfsins, sem styrkir einhliða framsetningu málsins. Greinin hefði auðveldlega getað leitað til þingmanna á bak við frumvarpið eða sérfræðinga í innflytjendamálum til að gefa málinu nauðsynlegt samhengi.