„Kúga börn til að senda nektarmyndir“
Fréttin greinir frá fjölgun tilkynninga um kynferðislega áreitni og stafræn kynferðisbrot samkvæmt tölfræði lögreglu, þar sem börn eru tæplega helmingur brotaþola. Hún byggir á viðtali við fulltrúa í kynferðisbrotadeild lögreglunnar í Morgunútvarpi Rásar 2, sem lýsir kúgun barna á netinu og hvetur til forvarna á heimilum.
„Fjölgað verulega milli ára“ er burðarfullyrðing fréttarinnar, en lesandinn fær aldrei samanburðartöluna. Um 350 tilkynningar á fyrri helmingi ársins segja lítið einar sér þegar ekki kemur fram hve margar þær voru á sama tíma í fyrra. Tölfræði lögreglu er nefnd sem heimild, sem er gott. Betur hefði þó farið á að tilgreina hvaða samantekt um ræðir og birta tölurnar sem fjölgunin byggir á.
Fréttin byggir á viðtali í Morgunútvarpi Rásar 2 og vísar skýrt til þess. Kristján Ingi Kristjánsson er vel til þess fallinn að lýsa málunum; hann starfar í kynferðisbrotadeild og talar af reynslu. Hér er ekki um deilumál að ræða og því ekki þörf á mótsvari í hefðbundnum skilningi. Fyrirsögnin stendur traustum fótum í orðum hans.
Hins vegar hvílir öll fréttin á einum heimildarmanni. Fullyrðingar á borð við að alvarleg mál berist „í hverri viku“ og að lögregla sjái aðeins „toppinn á ísjakanum“ eru mat hans, sem fréttin endursegir án viðbótar. Rödd frá barnavernd, Barnaheillum eða fræðimanni hefði gefið efninu dýpt og stutt ráðleggingar um forvarnir. Útkoman er traust en þunn frétt.
