Gusumeistari mætir borginni í dómsal á morgun og furðar sig á hörkunni - „Sérstakt að fara þessa leið“
Greinin fjallar um aðfararbeiðni Reykjavíkurborgar vegna grásleppuskúrs við Ægisíðu sem hýsir gusuna Sækot. Hún rekur sögu eignarhaldsdeilunnar og byggir að mestu á viðtali við gusumeistarann Völu Baldursdóttur. Einnig er vísað til minnisblaðs borgarlögmanns, bókunar borgarráðs og tímalínu úr gögnum málsins.
Ein setning sker sig úr: „Hér er um að ræða deilur um eignarhald sem ekki verður leyst úr með aðfarabeiðni.“ Þetta er lögfræðileg niðurstaða í máli sem dómari tekur fyrir daginn eftir. Hún er sett fram í rödd blaðsins, ekki eignuð Völu. Sama gildir um „réttlætiskennd“ og millifyrirsögnina „Hægagangur“. Þar rennur frásögn blaðamanns og málflutningur annars málsaðilans saman.
Ritstjórnin á hrós skilið fyrir að vísa til minnisblaðs borgarlögmanns og bókunar borgarráðs og fyrir að rekja dagsetningar sem lesandinn getur sannreynt. Afstaða borgarinnar birtist þó aðeins í endursögn skjala. Engin merki eru um að borgarlögmaður, borgarstjóri eða skrifstofa hennar hafi verið spurð, þótt Hildur Björnsdóttir sé nafngreind og sögð geta „stoppað þetta“. Magnús Ingólfsson, sem rifti afsalinu, fær ekki heldur að tala.
Bréf borgarfulltrúans, sem á að sýna að borgin hafi gefið grænt ljós, er aðeins haft eftir Völu. Bréfritarinn er ónafngreindur og ekki leitað til hans. Úr verður vönduð málsvörn annars aðilans, birt sem frétt.