Ekki einu sinni Margrét Einarsdóttir getur fullyrt það
Skoðanagrein þar sem Erna Bjarnadóttir gagnrýnir ummæli Margrétar Einarsdóttur lagaprófessors um að Ísland myndi tapa samningsbrotamáli vegna bókunar 35. Hún styðst einkum við grein Carls Baudenbacher og gagnrýnir jafnframt ummæli Árna Páls Árnasonar, varaforseta ESA, fyrir ónákvæmni.
Kjarni greinarinnar hvílir á endursögn af endursögn. Ummæli Margrétar féllu í hlaðvarpi Félags atvinnurekenda, en höfundur byggir á frásögn Viðskiptablaðsins af þeim. Setningin „Ég bara veit það ekki“ er síðan lesin sem lögfræðileg uppgjöf, þó að hún gæti allt eins hafa verið mælskubragð í samtali. Sá lestur er ekki sá velviljaðasti sem í boði er, og frumheimildin sjálf var aðgengileg.
Höfundur krefst þess að Margrét rökstyðji niðurstöðu sína efnislega, en tekur sjálf ekki á fæðingarorlofsmálinu eða fordæmum EFTA-dómstólsins. Þess í stað vísar hún nær alfarið í grein Baudenbachers og lætur þess ógetið að hann var sjálfur nefndur sem mögulegur verjandi Íslands og hefur því hagsmuni af niðurstöðunni. Lesandi hefði átt að fá að vita það.
Styrkur greinarinnar felst í gagnsæi og skýrleika. Allar heimildir eru tilgreindar með miðli og dagsetningu. Greinarmunurinn á hlutverki ESA og EFTA-dómstólsins er settur fram af nákvæmni. Sá punktur að málsvörn hafi gildi þótt málið tapist er málefnalegur og vel útfærður.
