Ferill fólksins sem segir já í ágúst

Pistillinn er birtur sem fastur ritstjórnardálkur undir dulnefninu Huginn og Muninn, sem er hefð í íslenskri blaðamennsku og ekki aðfinnsluvert í sjálfu sér. Vandinn liggur í meginröksemdinni. Fullyrðingin um að „sama fólkið" standi að baki Þórudeginum, Icesave-afstöðunni og ESB-samtökunum Áfram Ísland er hvorki studd nöfnum, gögnum né sannreynanlegum tilvísunum; lesandinn fær aðeins lauslega tilgreint YouTube-myndband og ónafngreindar „gamlar en góðar greinar á netinu". Ef þetta er kjarni pistilsins hefði átt að nefna a.m.k. nokkur nöfn eða skýr tengsl sem lesandinn gæti kannað sjálfur. Tilvísun í Ólaf Ragnar Grímsson sem „aðalræðumann" er eina nafngreinda tengipunktið, en það eitt og sér sannar ekki alhæfinguna. Þá er orðalag eins og „fyllsta undirgefni" gagnvart Bretum og Hollendingum og „hræða Íslendinga með hákarli" hlaðið og lítið gert til að rökstyðja þessa túlkun á Icesave-deilunni. Sem skoðanadálkur þarf pistillinn ekki jafnvægi sjónarmiða, en hann þarf hugmyndafræðilegan heiðarleika: þegar höfundar setja fram stóra fullyrðingu um samráð hópa þurfa einhver sannreynanleg gögn að liggja að baki, jafnvel á pistilsformi. Án þess er þetta frekar munnleg ádeila en rökstudd greining.