„Maður heyrir ekki mikið í ungu fólki á Íslandi“
Formaður Vinstri grænna, stödd í Frakklandi, ber saman mótmælahefð Frakka og Íslendinga og veltir fyrir sér hvers vegna íslenskt ungt fólk láti lítið í sér heyra um eigin stöðu. Greinin byggir á samtali við hana og bætir við tölum Hagstofunnar um atvinnuleysi ungs fólks.
Tölur Hagstofunnar eru það eina í greininni sem kemur ekki úr munni viðmælandans, og það er virðingarvert að blaðamaður sæki staðfest gögn til að styðja fullyrðingu um aukið atvinnuleysi. Hins vegar standa tölurnar án samhengis. Stökk úr 7,6% í 17,3% er mikið, en annar ársfjórðungur fellur saman við sumarvinnuleit námsmanna og lesandinn fær enga skýringu á því hvort samanburðurinn sé dæmigerður.
Greinin er í raun eitt samtal við stjórnmálaleiðtoga sem flytur pólitískan boðskap um stöðu ungs fólks. Ekkert annað sjónarmið er sótt: hvorki samtök námsmanna, ungliðahreyfingar né fræðimaður sem gæti sagt hvort íslensk ungmenni séu í raun þögulli en aðrir. Fullyrðingin í fyrirsögninni er tilfinning viðmælandans, og hún fær að standa óáreitt.
Frönsku mótmælin sjálf eru lítið skýrð. Lesandinn fær ekki að vita hvað kveikti þau né hvaða skemmdarverk áttu sér stað. Fréttin er snyrtilega unnin og rétt eignuð, en hún flytur fremur boðskap en að kanna hann.
