Afsögn Guðmundar Inga kveikti hörð orðaskipti Kristrúnar og Sigmundar
Greinin rekur orðaskipti Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar og Kristrúnar Frostadóttur í óundirbúnum fyrirspurnum á Alþingi um aðdraganda afsagnar Guðmundar Inga Kristinssonar. Sigmundur spyr hvort formenn stjórnarflokkanna hafi ákveðið brotthvarf hans fyrir fram. Kristrún staðfestir að formennirnir hafi rætt stöðuna en segir ákvörðunina hafa verið hans eigin.
Tilvitnanir bera fréttina og þær skila sér vel: báðir málsaðilar fá að tala með eigin orðum, og munurinn á túlkun Sigmundar og svörum Kristrúnar kemur skýrt fram. Lesandinn sér nákvæmlega hvar ágreiningurinn liggur. Fyrir frásögn af þingumræðu er það kjarni verksins og hann er unninn af vandvirkni.
Samhengið vantar hins vegar. Sigmundur vísar til skilaboða þar sem Guðmundi Inga hafi verið sagt að „stríð“ biði hans ella, en fréttin útskýrir hvorki hvaðan þau skilaboð koma né hvort þau hafi birst opinberlega. Lesandi sem ekki hefur fylgst með málinu veit heldur ekki hvers vegna Guðmundur Ingi sagði af sér. Ein eða tvær setningar um forsöguna hefðu breytt miklu.
Ekkert er heldur reynt að ná í Guðmund Inga sjálfan eða aðstoðarmann hans, sem eru þeir einu sem gætu skorið úr um tímalínuna. Fréttin er því traust endursögn af þingsal en ekkert umfram það.
