Réttið upp hönd sem eruð á móti
Gunnar Salvarsson gagnrýnir í aðsendri skoðunargrein á Vísi reglur um viðmiðunartímabil greiðslna í fæðingarorlofi, sem geti skert réttindi foreldra sem eignast börn með stuttu millibili. Hann bendir á finnsku leiðina og spyr hvers vegna stjórnvöld hafi ekki brugðist við þótt tillögur liggi fyrir Alþingi frá bæði stjórn og stjórnarandstöðu.
Þingskjölin bera þessa skoðunargrein. Höfundur rekur feril þingsályktunartillögu Rögnu Sigurðardóttur með dagsetningum, bendir á að frestur ráðherra hafi færst frá 1. maí til 1. október 2027 og vitnar orðrétt í þingræðu. Frumvarp Sjálfstæðisflokksins og dæmi finnsku tryggingastofnunarinnar Kela eru nefnd svo lesandi getur flett þeim upp. Fyrir pistil er það vel unnið.
Rökfærslan er líka heiðarleg. Höfundur viðurkennir að ein reikniregla snúi ekki fæðingartíðni við og að hann viti ekki hvort kostnaðarmat liggi fyrir. Hann leiðréttir jafnvel fyrirsögn samherja síns og bendir á að Fæðingarorlofssjóður framfylgi lögum Alþingis.
Veikleikinn er sá að mótrökin fá aldrei sína bestu mynd. Hvers vegna var viðmiðunartímabilið ákveðið svona í upphafi? Hvað kostar finnska leiðin og hvernig fellur hún að ólíku kerfi? Að enginn þingmaður hafi andmælt sannar ekki að engin rök standi gegn breytingunni. Frjósemistalan er auk þess ekki eignuð Hagstofunni, þótt hún sé opinber.
