Ofveiðin í ESB fyrir 500 árum

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur er nafngreindur þingmaður; hún er því metin á forsendum rökstuðnings og hugmyndafræðilegrar heiðarleika, ekki jafnvægis heimilda. Fullyrðingarnar eru misjafnlega studdar. Höfundur nefnir fiskifræðinginn Jens Christian Holst til stuðnings vistfræðilegum rökum sínum, sem er sannreynanlegt nafn. Tölulegar staðhæfingar, eins og að norsk-íslenska síldin hafi verið metin ofveidd í 13 ár eða að stofninn sé nú 16% stærri, eru settar fram án tilvísunar í tiltekna skýrslu eða gagnagrunn; lesandi getur ekki staðreynt þær innan greinarinnar sjálfrar, þótt hugsanlega megi rekja þær til opinberrar veiðiráðgjafar. Sama á við um fullyrðingu um að aflaregla á þorski leyfi 50% meira hlutfallslega en á síld. Þessar tölur myndu styrkja rökstuðninginn verulega ef þeim fylgdu tilvísanir. Hugmyndafræðilega hallar greininni eðlilega í þá átt sem búast má við af þingmanni sem andvígur ESB-aðild; það er lögmætt í skoðanadálki. Veikleikinn er fremur sá að höfundur tekur sem gefið að reiknilíkön ESB séu „stórgölluð" og setur gæsalappir um „vísindalegt" og „fræðimenn" án þess að gera raunverulega grein fyrir hvernig reiknilíkönin virka. Rökin gegn þeim eru eingöngu sett fram frá einni hlið, og engum raunverulegum vistfræðingum sem styðja núverandi líkön er vísað til. Þetta veikir rökstuðninginn, jafnvel metinn sem skoðanagrein.