Hverjum er frelsið ætlað?
Stjórnarformaður Vitundar, samtaka gegn kynbundnu ofbeldi, bregst við viðtali við Helga Gunnlaugsson prófessor um viðhorfskönnun á refsingum við vændiskaupum. Hún færir rök fyrir því að samþykki við neyðaraðstæður sé ekki frjálst val og hvetur til þyngri refsinga og aukinna úrræða fyrir þá sem vilja komast út úr vændi.
„Af hverju eru síðmiðaldra karlar að framkvæma rannsókn?“ Með þessari spurningu beinir höfundur athyglinni að aldri og kyni rannsakandans en ekki aðferð hans. Rökin veikjast við það, því ekkert er sagt um hvað sé athugavert við sjálfa könnunina.
Á öðrum stað er orðum Helga snúið. Hann varar við því að hertar refsingar geti gert aðstæður seljenda hættulegri. Höfundur les það sem viðurkenningu á því að vændi sé hættulegt, en sleppir kjarna athugasemdarinnar: hvort refsistefnan sjálf auki hættuna. Þeirri gagnrýni er hvergi svarað. Fullyrðingin um að greiðsla feli „óhjákvæmilega“ í sér valdníðslu er sett fram sem sjálfgefin, án rökstuðnings.
Sterkasti hluti greinarinnar fjallar um samþykki og raunveruleg úrræði. Þar eru rökin skýr og málefnaleg, og ábendingin um kostnað við eftirfylgni laga er tímabær. Heimildaskrá fylgir og tengsl höfundar við Vitund koma fram, sem lesandinn kann að meta.