Hvað á að gera við RÚV?
Týr, fastur skoðanadálkur Viðskiptablaðsins, heldur því fram að RÚV sé orðið barn síns tíma og helsta meinsemdin á fjölmiðlamarkaði. Endalok sjónvarpsfrétta Sýnar eru tekin sem dæmi um stöðuna. Frumvarpsdrög Loga Einarssonar um auglýsingar RÚV eru gagnrýnd sem marklaus.
Í skoðanapistli Týs, föstum dálki Viðskiptablaðsins, segir um frumvarpsdrög ráðherra að „hámarkið er þó svo hátt að það er í raun marklaust“. Lesandinn fær þó aldrei að vita hvert hámarkið er. Þar liggur veikasti hlekkur pistilsins: lykilrökin gegn frumvarpinu hvíla á tölu sem hvergi kemur fram. Ein tilvísun í fjárhæðina og auglýsingatekjur RÚV síðustu ár hefði gert lesandanum kleift að meta fullyrðinguna sjálfur.
Týr sýnir raunar heiðarleika þegar hann viðurkennir að RÚV verði ekki einu kennt um endalok sjónvarpsfrétta Sýnar. Strax á eftir er þó fullyrt að „ljóst“ sé að ríkismiðillinn gangi að einkamiðlum dauðum, án markaðshlutdeildar eða annarra gagna. Sama gildir um að RÚV hasli sér völl „innan nýrra kima fjölmiðlunar“, því engin dæmi eru nefnd.
Samlíkingin við MH og sketsinn úr Fóstbræðrum er lipur en vinnur verk sem rökin ættu að vinna. Mótrök, svo sem almannaþjónusta, öryggishlutverk og dagskrárgerð á íslensku, eru hvergi rædd. Loks er Viðskiptablaðið sjálft einkarekinn miðill á sama markaði. Flestir lesendur vita það, en hagsmunirnir eru hvergi nefndir í textanum.
