Þegar allt verður þjónusta
Valerio Gargiulo, skáld, rithöfundur og þýðandi, veltir fyrir sér hvort neytendahugsun hafi smitast inn í skóla, heilbrigðiskerfi og menningu. Hann telur að borgarar þurfi að spyrja hvað þeir leggi af mörkum, ekki aðeins hvað þeir fái. Tónlist er tekin sem dæmi um markað sem umbunar því kunnuglega.
Vísir birtir hér skoðunargrein, og hana ber að meta á forsendum röksemda fremur en heimilda. Meginforsendan er þó veikasti hlekkurinn: „Ein hugsun virðist verða sífellt algengari“, segir höfundur. Lesandinn fær hins vegar ekkert dæmi, enga reynslusögu úr skóla eða heilbrigðiskerfi og enga athugun sem bendir til að viðhorfið hafi breiðst út. Orðið „virðist“ ber allan þungann.
Heiðarleiki höfundar vegur að nokkru upp á móti. Hann gerir skýran greinarmun á réttmætum kröfum og neytendahugsun, tekur fram að hann telji tónlist ekki hafa verið betri áður og játar loks að hann sjái sömu hugsun hjá sjálfum sér. Slíkir fyrirvarar styrkja trúverðugleikann og bera vott um sanngjarnan málflutning.
Byggingin er veikari. Spurningar og „kannski“ koma ítrekað í stað fullyrðinga sem lesandi gæti tekist á við, og umfjöllunin um tónlist tengist meginrökunum aðeins lauslega. Greinin vekur umhugsun en sannfærir síður, því hún prófar aldrei eigin forsendu gegn raunverulegum dæmum.
