Sjáum hvað landsbyggðunum býðst

Greinin er birt sem skoðun, og höfundur er nafngreindur sem varaþingmaður Samfylkingarinnar; gagnsæið er fullnægjandi. Sem pólitískt ávarp er textinn einsleitur í rökstuðningi: hann dregur nánast eingöngu fram möguleg jákvæð áhrif ESB-aðildar á landsbyggðir, án þess að bera saman eða viðurkenna gagnrök í efnislegu samhengi. Tilvísun í greiningu Þórodds Bjarnasonar er metnaðarfyllsta heimildin, en hún er óljós að uppruna; lesandinn fær ekki að vita hvar greiningin birtist eða á hvaða forsendum tölurnar byggjast. Tölurnar um tvöföldun framlaga úr tveimur milljörðum í sex og fimmföldun heildartölu í níu til tíu milljarða eru nógu sértækar til að krefjast betri tilvísunar, þó ekki sé hægt að fullyrða að gögn séu ekki til staðar í undirliggjandi riti. Hins vegar staðfestir Þóroddur sjálfur í greininni að pólitískur vilji sé óljós, sem höfundur nefnir en yfirgefur fljótt. Sem skoðanagrein er rökstuðningurinn á köflum einfaldaður: fullyrðingin um að „aðeins ein leið" sé til að vita hvað felist í samningi er hægt að deila um, þar sem áhrif á sjávarútveg og landbúnað eru nokkuð vel þekkt af fordæmum annarra ríkja. Greinin sinnir hlutverki sínu sem pólitískt skoðanamál, en efnisleg dýpt er takmörkuð og rökin eru frekar yfirborðskennd miðað við mikilvægi viðfangsefnisins.