Sigvaldi Einarsson skrifar: Frá fyrsta sæti í það tuttugasta og sjötta
Skoðanagrein þar sem höfundur les saman fall Íslands á nýsköpunarvísitölu WIPO og samkeppnishæfnilista IMD. Hann tengir fallið við framleiðni, vexti og hindranir fyrir erlenda fjárfestingu. Niðurstaða hans er að Ísland þurfi að breyta orku og hugviti í reikniafl, gervigreind og þekkingariðnað.
Höfundurinn segir í lok greinar að hann sé stofnandi gervigreindarfyrirtækis. Það er heiðarlegt, og það skiptir máli, því lokaniðurstaðan, að fjárfesta í reikniafli og gervigreind, fellur að hans eigin starfsvettvangi. Lesandinn fær að vita þetta og getur vegið rökin sjálfur.
Rökfærslan sjálf er óvenju vel grunduð fyrir skoðanagrein. Tölur eru raktar til nafngreindra stofnana, WIPO, IMD, OECD og Seðlabankans, og allar má fletta upp. Höfundur viðurkennir að aðferðafræði WIPO hafi breyst, bendir á að hin Norðurlöndin hafi líka lækkað og varar sjálfur við því að snúa orsök og afleiðingu við í umræðu um vexti. Slík fyrirvaragerð styrkir greinina.
Veikari er stökkið frá greiningu til lausnar. Listarnir sýna að afrakstur nýsköpunar er rýr, en ekkert í þeim bendir sérstaklega á reikniafl frekar en aðrar leiðir. Þá er fullyrðingin um að stefnan „er ekki umdeilanleg“ sett fram strax á eftir fyrirvara um breytta aðferðafræði, án þess að skýrt sé hve samanburður við árið 2010 þolir mikið álag.
