Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu
Formaður Vinstri grænna gagnrýnir Kristrúnu Frostadóttur forsætisráðherra fyrir að hafna banni við olíuleit á Drekasvæðinu. Hún vísar til stefnu Samfylkingarinnar, samstarfsyfirlýsingar ríkisstjórnarinnar og umsagna Hafrannsóknastofnunar og Landverndar. Niðurstaða hennar er að opnar dyr fyrir olíuleit stangist á við lögfest markmið um kolefnishlutleysi og Parísarsamkomulagið.
Vísir birtir greinina sem skoðanagrein og hún er metin sem slík. Höfundur sækir sterkustu rök sín í orð forsætisráðherra sjálfrar úr óundirbúnum fyrirspurnum 13. október: „Þessi ríkisstjórn er ekki að leggja bann við olíuleit.“ Ummælin eru tímasett og má sannreyna í gögnum Alþingis. Sama gildir um þingsályktunartillögur Sigmundar Davíðs og umsagnir Hafrannsóknastofnunar og Landverndar. Röksemdin hvílir því á traustum og rekjanlegum grunni.
Veikasti hlekkurinn er að höfundur leggur að jöfnu að banna ekki og að ýta undir. Hún vitnar sjálf í ráðherra umhverfismála sem kallaði það óábyrgt af ríkinu að hvetja til olíuleitar, en sá greinarmunur fær enga efnislega umræðu. Fullyrðingin um að forsætisráðherra tali „þvert gegn“ samstarfsyfirlýsingunni er því túlkun höfundar, ekki sönnuð mótsögn.
Orðaval á borð við „lukkuriddara og meiðreiðarsveina“ og háð um varaformann Sjálfstæðisflokksins bætir engu við röksemdina. Efnahagsleg rök eða rök um orkuöryggi, sem andstæðingar kunna að tefla fram, eru hvergi rædd. Gagnrýnin snertir þó fyrst og fremst hversu heiðarlega höfundur fer með andstæð sjónarmið. Heimildanotkunin sjálf er góð af skoðanagrein að vera.
