VSK á baðlón: Vandinn er ekki skatturinn heldur fyrirvarinn
Aðjúnkt í ferðamálafræði fjallar í skoðanagrein um tillögu fjárlagafrumvarps 2027 um að aðgangur að baðlónum fari úr 11% í 24% virðisaukaskatt. Hann telur hækkunina sjálfa verjanlega í ljósi meginreglna skattkerfisins og samanburðar við Evrópu. Að hans mati er vandinn of skammur fyrirvari, og hann leggur til að breytingin taki gildi 1. janúar 2028.
Útreikningurinn í upphafi greinarinnar er sterkasta vopn hennar. Höfundur tekur raunverð Bláa lónsins, dregur skattinn frá og sýnir að hækkunin er 11,7% en ekki 13%. Talnadæmið stenst og lesandinn getur sjálfur reiknað það. Greinin birtist sem skoðun og er því metin á rökum. Þar stendur höfundur vel: hann tekur andstæð sjónarmið alvarlega, viðurkennir hvar þau hitta í mark og gerir greinarmun á skatthlutfalli og framkvæmd.
Samanburður við Svíþjóð, Frakkland, Spán, Bretland og Þýskaland er nákvæmur, en vísað er til OECD án þess að tilgreina skýrslu eða ár. Fullyrðingin „Spa og vellíðun eru víðast í almenna þrepinu“ er almennari en tölurnar í kring. Afbókanir skemmtiferðaskipa eru nefndar án nokkurra talna, og ekki kemur fram hvaðan hlutfall innlendra gesta Vakar er fengið.
Einn veikleiki er í röksemdafærslunni sjálfri: dæmið er tekið af dýrasta lóninu, þótt höfundur haldi því fram að hækkunin bíti fastast á minni lón úti á landi. Verðdæmi frá Vök hefði styrkt þann punkt. Að öðru leyti er tillagan skýr og heiðarlega rökstudd.
