Skólahald í skjóli loftvarnaflauta

Guðlaug Erlendsdóttir skólastjóri ber greinina nánast ein. Frásögn hennar er greinargóð og hagnýt, einkum lýsingin á rýmingaráætlun og kennslu á stigum, en í umfjöllun um samfélag á hamfarasvæði hefði rödd foreldris, kennara eða nemanda gefið lesandanum mun ríkari mynd. Unglingurinn á ljósmyndinni er sá eini úr hópi barnanna sem birtist, og hann er þögull.

Mat almannavarna og lögreglustjórans á Suðurnesjum er rakið skilmerkilega og með skýrri tilvísun. Strax á eftir kemur hins vegar setningin „Munurinn er sá að í Grindavík er váin yfirvofandi allan sólarhringinn“, sem er túlkun blaðamannsins sjálfs og stendur án heimildar. Sama gildir um fyrirsögnina og orðalagið um eldgos sem „gæti brotist fram á hverri stundu“. Þar er dramatíkin skerpt umfram það sem opinbera matið segir.

Sem fréttaskýring í léttari kantinum heldur greinin vel saman og tölurnar eru í samræmi innbyrðis. Hún fer þó ekki lengra en eitt gott viðtal leyfir.