Rígurinn á milli kók og pepsí og rannsóknir Samkeppniseftirlitsins
Fréttaskýring sem fylgir hlaðvarpsþættinum Þetta helst og rekur áratugalangan samkeppnisríg Ölgerðarinnar og Vífilfells, nú CCEP, í ljósi húsleitar Samkeppniseftirlitsins hjá Ölgerðinni. Greinin byggir á opinberum gögnum eftirlitsins, umfjöllun Kveiks og orðum Andra Þórs Guðmundssonar, en kryddar frásögnina með skrautlegum sögum úr nafnlausum heimildum.
Skemmtilegustu sögur greinarinnar hvíla allar á nafnlausum heimildum. Fokkmerkin út um bílgluggann, Pepsí sótt í annað sveitarfélag og Skallasjoppan eru endursögð án þess að lesandinn viti hver segir frá eða hvort fleiri en einn staðfesti. Í léttri fréttaskýringu sem fylgir hlaðvarpsþætti er slíkt umborið, enda eru sögurnar meinlausar og enginn er nafngreindur.
Alvarlegra er hvaðan tölurnar koma. Kjarni sögulega samanburðarins, 80 til 90 prósenta hlutdeild Vífilfells á veitingastöðum og tap Ölgerðarinnar „í 9 af hverjum 10 skiptum“, er hafður eftir einum ónafngreindum fyrrverandi starfsmanni Ölgerðarinnar. Hann hefur augljósa hagsmuni af frásögninni. Ákvörðun Samkeppniseftirlitsins frá 2011 hefði mátt nota til að staðfesta tölurnar. Að öðru leyti stendur fyrri hluti greinarinnar traustum fótum, því þar er vísað í álit eftirlitsins frá september, umfjöllun Kveiks og beina tilvitnun í Andra Þór.
Framsetningin vekur þó spurningar. Á meðan Ölgerðin sætir rannsókn er sagan sögð þannig að staða hennar virðist vera eðlilegt framhald gamals rígs, þar sem keppinauturinn hafi áður gert hið sama. CCEP fær enga rödd í greininni. Fullyrðingin um að ákvörðun sem Hæstiréttur felldi úr gildi hafi „haft sín áhrif“ er hvergi rökstudd.