Hvað á að segja þegar ekki má segja allt?
Ráðgjafi hjá Athygli fjallar um innri samskipti fyrirtækja þegar stjórnendur geta ekki greint frá öllu, til dæmis vegna trúnaðar eða reglna um innherjaupplýsingar. Hún hvetur til þess að samskiptaáætlun liggi fyrir frá upphafi og að upplýst sé um ferlið þótt niðurstaðan liggi ekki fyrir. Greinin birtist fyrst í Viðskiptablaðinu.
Höfundur starfar hjá Athygli, almannatengslafyrirtæki sem selur einmitt þá þjónustu sem greinin mælir með: samskiptaáætlanir við erfiðar ákvarðanir. Það kemur fram neðst í greininni, ásamt því að hún birtist fyrst í Viðskiptablaðinu, og er það heiðarlega gert. Lesandinn ætti þó að hafa í huga að skoðunargreinin er að hluta kynning á fagi höfundarins.
Röksemdafærslan sjálf heldur. Greinarmunurinn á því sem ekki má segja og því sem hægt er að segja um ferlið er skýr og gagnlegur. Vísað er réttilega til raunverulegra takmarkana á borð við persónuvernd og reglur um innherjaupplýsingar. Engar ýkjur eru á ferð og ekkert er fullyrt sem orkar tvímælis.
Veikleikinn er hversu almenn greinin er. Orðin „reynslan hefur sýnt“ standa án nokkurs dæmis, rannsóknar eða tilviks úr íslensku atvinnulífi. Ráðgjafi með reynslu af slíkum málum hefði getað rakið nafnlaust dæmi um hvað fór úrskeiðis þegar samskiptin brugðust. Í staðinn lætur greinin sér nægja meginreglur sem flestir stjórnendur þekkja og bætir því litlu við umræðuna.
