Ungt fólk þarf að vita hvar bjargræðin liggja

Sem skoðanagrein ber að meta þetta skrif á forsendum rökstuðnings og hugverklegrar heiðarleika, ekki heimildafjölbreytni. Höfundur dregur á persónulega reynslu úr stjórn Bergsins til að styðja kjarnafullyrðinguna: of mikið af ungu fólki í Hafnarfirði fái hjálp of seint vegna skorts á sýnileika þjónustu. Dæmið um flutning starfseminnar úr Hamrinum og minnkandi aðsókn í kjölfarið er áhugavert og gefur röksemdinni einhvern grunn, en höfundur leggur ekkert mælanlegt fram; engar tölur um aðsókn, engin samanburðargögn, engin tilvísun í rannsóknir á geðheilsu ungmenna í Hafnarfirði. Fullyrðingin „við vitum hvað virkar og höfum séð það í framkvæmd" er sett fram sem staðreynd en rökstudd ekkert frekar en með einni sögulegri athugun höfundar. Að sama skapi er setningin „það þarf ekki alltaf ítarlegar rannsóknir og greinagerðir" nánast bæn um að lesandinn sleppi við að krefjast gagna, sem veikir trúverðugleika röksemdarinnar. Gagnsæi er í lagi að því leyti að skýrt kemur fram að höfundur er frambjóðandi Viðreisnar, en greinin hefði verið sannfærandi ef ein einasta tala eða óháð heimild hefði stutt meginboðskapinn. Í heild er þetta frekar almennt kosningaefni þar sem tilfinningaleg áfrýjun kemur í stað efnislegrar rökfærslu.