Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð
Þingmaður Samfylkingarinnar svarar grein Lilju Daggar Alfreðsdóttur um niðurskurð til farsældarlaganna. Hún vísar í úttekt Ríkisendurskoðunar og opnun meðferðarheimilisins Blönduhlíðar til að sýna að ábyrgðin á vanköntum innleiðingarinnar liggi hjá Framsóknarflokknum. Að lokum telur hún upp aðgerðir núverandi ríkisstjórnar.
Úttekt Ríkisendurskoðunar frá því í júní er burðarás þessa skoðanapistils, og það er styrkur hans. Höfundur byggir gagnrýni sína á niðurstöðu sjálfstæðrar eftirlitsstofnunar sem lesandi getur flett upp. Blönduhlíðarmálið fylgir með dagsetningu og skýrum atriðum. Leigufjárhæðin er þó aðeins sögð hafa „komið fram í fjölmiðlum“ án þess að tilgreint sé hvar.
Rökin halla þegar kemur að eigin málstað. Ábyrgðinni er allri skellt á Framsókn, þótt lögin hafi verið sett í samsteypustjórn og með víðtækum stuðningi á þingi. Aðgerðir ríkisstjórnarinnar fá hins vegar mildari meðferð. Fullyrt er að bið eftir vistun hafi verið „eytt“ og að fjárlög feli í sér „verulega aukningu“, en engar tölur fylgja. Vitnisburður nafnlauss starfsfólks ráðuneyta er rýr stoð.
Alvarlegast er að kjarni gagnrýni Lilju, breytingin á eyrnamerktu fé til sveitarfélaga, fær litla efnislega umræðu. Greinin svarar meira fyrir fortíð andstæðingsins en fyrir ákvörðunina sjálfa. Höfundur gerir þó opinskátt grein fyrir flokkstengslum sínum.
