Orðið á götunni: Hvaða hagsmuni er verið að verja og hvers vegna?

Greinin er merkt sem ritstjórnarefni en er í raun einsleitur pólitískur pistill sem mælir eindregið með aðildarviðræðum við Evrópusambandið og gerir lítið úr andstæðingum þeirra. Framsetningin er vandmeðfarin: með því að nota „Orðið á götunni er" ítrekað er sjónarmiðum höfundar klætt í búning hlutlausrar umræðu á götunni, án þess að nokkur nafngreindur einstaklingur eða heimild standi á bak við fullyrðingarnar. Þegar grein vísar til „nei-sinna" sem hóps og eignar þeim ákveðin sjónarmið eins og ásakanir um evrópskan her og sjóðsrán, er ekki vísað til neinna tiltekinna ummæla eða heimilda sem staðfesta þetta. Á sama hátt er sagt að „enginn talsmaður já-sinna" hafi fagnað vaxtahækkuninni og fjármálaráðherra hafi lýst vonbrigðum, en ekki er vísað til neinna viðtala eða ummæla sem lesandi gæti sannreynt. Sem ritstjórnarefni er greininni heimilt að taka afstöðu, en jafnvel skoðanadálkar ættu að byggja rökstuðning sinn á einhverjum sannreynanlegum stoðum. Hér vantar þær stoðir nær alfarið, og röksemdafærslan er einhliða: annaðhvort er maður fyrir ESB-aðild eða maður er sérhagsmunasinni sem dreifir rangri upplýsingaöreiðu. Sú tvíhliða uppbygging er veik röksemdafærsla sem dregur úr trúverðugleika greinarinnar, jafnvel metinni sem skoðanaefni.