„Það er svo rosalega mikið af fólki sem bara tapar“
Grein sem fylgir 7. þætti útvarpsþáttaraðarinnar Betrunar á Rás 1. Þar ræða Þráinn Farestveit, framkvæmdastjóri Verndar, og hjónin Guðmundur Gíslason og Hafdís Guðmundsdóttir um fordóma gagnvart föngum, vímuefnavanda og ófullnægjandi fangelsisbyggingar á Íslandi.
Inngangurinn segir í rödd miðilsins sjálfs að fangelsiskerfið sé „vanrækt“, að fíkniefnalaus fangelsi séu „óraunhæf“ og að Litla-Hraun sé „varla mönnum bjóðandi“. Fyrst á eftir kemur í ljós að þetta eru mat viðmælenda. Svipað gerist í lokin þegar fullyrt er án tilvísunar að vímuefnavandi sé helsta ástæða afbrota. Skoðanir sem vel má verja eru þannig settar fram sem staðreyndir.
Greinin er kynning á útvarpsþætti og byggir á viðtölum. Hún þarf því ekki að gæta jafnvægis eins og rannsóknarfrétt. Heimildir eru nafngreindar og trúverðugar, og vísað er til greinargerðar Fangelsismálastofnunar og endurminninga Jóns Bjarman. Allir viðmælendur koma þó úr sama kerfi og deila sömu sýn á það.
Tölurnar þola minni skoðun. Mat Þráins á því að vímuefnavandi kosti 150 til 160 milljarða á ári er birt án nokkurrar viðmiðunar. Ágiskun hans um dauðsföll, „100-150, -60, -70“, er tekin orðrétt upp án þess að bera hana saman við opinberar tölur, til dæmis dánarmeinaskrá landlæknis. Lesandinn fær sterka frásögn en lítið til að meta hana.