Viðreisn að „svíkja loforð“
Ingvar Þóroddsson, fyrrverandi þingmaður Viðreisnar, segir frá úrsögn sinni úr flokknum og inngöngu í þingflokk Sjálfstæðisflokksins. Hann sakar Viðreisn um að svíkja loforð við kjósendur og lýsir samskiptaleysi, meðal annars við ákvörðun um niðurskurð framlaga til Loftbrúar.
Fyrirsögnin lyftir upp þeirri ásökun Ingvars sem alvarlegust er og setur hana efst í fréttina. Gæsalappirnar sýna að orðin eru hans, en Viðreisn fær hvergi að svara. Hvorki formaður né þingflokksformaður er spurður um meint svikin loforð eða um þá fullyrðingu að niðurskurður framlaga til Loftbrúar hafi aldrei komið til umræðu á þingflokksfundi.
Frétt um úrsögn þingmanns má vissulega byggja á viðtali við hann sjálfan, því þar liggur kjarni fréttarinnar. Málið breytist þegar hann ber fram ásakanir um samskiptaleysi og svik við kjósendur. Þá snýst fréttin ekki lengur um persónulega ákvörðun heldur um ágreining tveggja aðila, og annar aðilinn er þögull. Blaðamaður spyr ekki heldur hvaða loforð eigi við, svo að þyngsta fullyrðingin í greininni stendur án innihalds.
Tilvitnanir eru skýrt eignaðar og orðaval blaðamannsins sjálfs er hlutlaust. Vísunin í lýsingu Jóns Gnarr er sett fram án nokkurs samhengis. Eitt símtal til Viðreisnar hefði gert þessa frétt trúverðugri; án þess fær lesandinn einhliða mynd.