Sé ekki „stóri maðurinn“ sem lagði á ráðin um „að sjálfs­morða hann“

Greinin er dæmigerð dómsmálafrétt þar sem blaðamaður situr í dómsal og rekur framburð ákærðs manns. Heimildagrunnurinn er skýr: beint framhald af skýrslutöku fyrir dómi, orð sækjanda og vitneskja um ákæruna. Nafngreining ákærðra er í samræmi við venjur í dómsmálafréttum þar sem ákæra hefur verið gefin út og aðalmeðferð hafin. Það sem vantar er samhengissetning eða bakgrunnur um málið sjálft; lesandi sem ekki þekkir Reykholtsmálið fær litla viðmiðun um hvað málið snýst um nema af broti ákæruliðanna sem talin eru upp í einni setningu. Frásögn brotaþola er borin undir ákærða af sækjanda og endurómuð í greininni, sem gefur visst jafnvægi, en sjálfstæð rödd brotaþola eða lögmanns hans er ekki til staðar. Sá ágalli er þó eðlilegur í dómsmálafrétt sem endurspeglar framburð eins aðila á tilteknum degi, sérstaklega ef aðalmeðferð stendur enn yfir. Lögmaður Níels, Snorri Sturluson, er nafngreindur og myndaður, en hann er ekki tilvitnaður beint. Í heild sinni er þetta fagleg dómsmálafrétt sem sinnir skyldu sinni, þótt dýpra samhengi og sjálfstæð heimildaöflun hefði styrkt hana.