Kristrún og Þorgerður senda Bandaríkjunum hlýja kveðju – eftir mánuði af kuldalegum samskiptum

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en blandar saman fréttaskýrslu og álitsgjöf á mjög óskýran hátt. Fyrri hluti hennar er einfaldlega endursögn á myndskeiði ráðherranna, sem er ágætt; heimildirnar eru opinberar, sannreynanlegar og beinar tilvitnanir eru dregnar úr ávarpinu. Þar kemur ekkert athugavert við. Vandamálið liggur í seinni hlutanum, þar sem blaðið vefur inn pólitíska túlkun: að ríkisstjórnin hafi vanrækt samband við Bandaríkin og ávarpið sé „tilraun" til að bæta úr. Þessi túlkun er sett fram sem almenn vitneskja, en enginn nafngreindur sérfræðingur, stjórnmálafræðingur eða embættismaður er til staðar til að styðja fullyrðingarnar. Orðalagið „gagnrýnendur hafa bent á" og „sumir telja" er hið klassíska skjól ónafngreindra heimilda; lesandinn veit ekki hvort um er að ræða einhverja tiltekna greiningu eða einfaldlega skoðun ritstjórnar. Ekki er heldur gefinn kostur á sjónarmiðum ríkisstjórnarinnar um þessa meinta stefnubreytingu. Ef greinin ætlar sér að vera pistill eða skoðun ætti framsetningin að vera skýrari; ef hún ætlar sér að vera frétt skortir mikilvæga heimildanotkun og jafnvægi. Niðurstaðan er grein sem dregur ákveðna pólitíska mynd af óskyldu tilefni, afmæliskveðju, án þess að grundvalla þá mynd nægilega.