dv.is
2026-08-20 14:00
Brotaþoli í Reykholtsmálinu hneykslaður á verjanda „Bara fyrirgefðu, hvers konar spurningar eru þetta?“
Ítarleg dómsalsfrétt af skýrslugjöf brotaþola í Reykholtsmálinu, þar sem verjandi spyr út í leiguskuld og brotaþoli bregst við af hneykslan. Greinin byggir á beinni viðveru í réttarsal og lýsir atburðarásinni í nokkrum smáatriðum, þar á meðal myndbandsupptöku sem borin var undir brotaþola.
Einkunn Vitans: 7/10
Mat Vitans
Dómsalsfrétt af Reykholtsmálinu er vel heimildaðri en framsetningin hallar að brotaþola; verjandi er settur í svartsýnishlutverk án nægilegs samhengis um tilgang spurninga hans.
Gagnrýni Vitans
Fréttaskrif af þessu tagi, þar sem blaðamaður situr í réttarsal og greinir frá framvindu málsmeðferðar, er ein af grunnstoðum dómstólafréttamennsku. Heimildirnar eru skýrar: skýrslugjöf í dómsal, tilvitnun í brotaþola, verjanda og dómara, auk myndbandsupptöku sem spiluð var á dómþingi. Þetta er í eðli sínu frumfréttamennska. Greinin hefur þó ákveðna veikleika sem vert er að nefna. Framsetningin hallar nokkuð að sjónarhóli brotaþola; fyrirsögnin sjálf tekur beint úr munni brotaþola og undirstrikar hneykslan hans, en sjónarmiðum verjanda er lýst meira sem áreiti en sem lögmætum vörnum. Í dómsalsfréttum er mikilvægt að gefa lesandanum skýrt til kynna að verjandi er að sinna lögbundinni skyldu sinni og að erfiðar spurningar eru eðlilegur hluti af réttarfari. Greinin nefnir ekki af hverju verjandinn ber leiguskuldina undir brotaþola, þ.e. að hugsanleg leiguskuld gæti skipt máli fyrir hvata og aðdraganda málsins. Þar vantar samhengið sem gæfi lesandanum betri mynd af því hvers vegna þetta skiptir máli. Engu að síður er fréttamannsvirkið sjálft ágætt; bein tilvitnun í aðila málsins, lýsing á myndbandsupptöku og viðbrögð dómara gefa lesandanum nokkuð trausta mynd af framvindu dómsins.
