Börn eftir pöntun Fæðingarorlofssjóðs
Bryndís Haraldsdóttir, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, kynnir frumvarp sem á að koma í veg fyrir að foreldrar fái skertar greiðslur úr Fæðingarorlofssjóði þegar börn fæðast með stuttu millibili. Hún tengir málið við fækkun fæðinga og öldrun þjóðarinnar og hvetur stjórnarþingmenn til stuðnings.
„Breytingarnar kosta sannarlega pening,“ skrifar Bryndís Haraldsdóttir, en hversu mikinn kemur hvergi fram. Pistillinn birtist sem skoðanagrein og þar kynnir þingmaðurinn eigið frumvarp. Það er eðlilegt form, og höfundur gerir hreint fyrir sínum dyrum um stöðu sína. Röksemdafærslan er skýr: foreldrar sem dreifa orlofi til að brúa bilið fram að leikskólaplássi fá lægri viðmiðunartekjur þegar næsta barn kemur. Dæmið er áþreifanlegt og lesandi skilur það strax.
Veikleikinn liggur í tölunum sem vantar. Hvergi kemur fram hve margar fjölskyldur verða fyrir skerðingunni, hve mikil hún er að jafnaði eða hver „tiltekinn tími“ frumvarpsins er. Fullyrðingin um að reiknireglur verði til þess að fólk fresti barneignum er sett fram sem augljós sannindi án nokkurra gagna. Fyrirsögnin „Börn eftir pöntun“ er auk þess meira slagorð en lýsing á efninu. Lesandi sem vill kynna sér frumvarpið sjálft fær enga leiðsögn um hvar það er að finna.
Höfundur á þó hrós skilið fyrir sanngirni. Hún viðurkennir fyrri úrbætur á kerfinu, gengst við kostnaðinum og getur þess að stjórnarþingmenn hafi lagt fram sambærilega tillögu. Rökin halda, en þau hefðu staðið á traustari grunni með einni eða tveimur tölum.
