Reynir Valgeirsson skrifar: Selstaðavík – landið, hafsbotninn, byggðin og versta hamfarasviðsmyndin
Aðsend skoðunargrein þar sem höfundur rekur ítarlega versta hugsanlega atburð við fyrirhugað sjókvíaeldi Kaldvíkur í Selstaðavík: ofanflóð, keðjubilun festinga og stórfellda slysasleppingu frjós eldislax. Hann spyr hvort slík heildargreining hafi verið gerð áður en leyfi var veitt og hver beri tjónið.
Í heimildaskránni standa vinnuathugasemdir eins og „eiga að sannreynast við upprunalega teikningu áður en greinin er birt“. Höfundurinn segir þar sjálfur að mælingar hans á kvíaröðinni séu óstaðfestar. Miðillinn birti aðsenda greinina samt óbreytta, án þess að staðfesta tölurnar eða fjarlægja athugasemdirnar. Talning 46 ofanflóða byggist sömuleiðis á vinnugögnum sem lesandinn sér hvergi.
Höfundinum til hróss greinir hann skýrt á milli þess sem stutt er gögnum Matvælastofnunar og Hafrannsóknastofnunar og þess sem er hans eigin sviðsmynd. Það er heiðarlegt. Rökin veikjast hins vegar þegar hver hlekkur bilanakeðjunnar er settur fram sem eðlisfræðileg framvinda án útreiknings, líkana eða álits sérfræðings.
Alvarlegasta eyðan snýr að matsskýrslunni frá 2021. Höfundur notar hana sem meginheimild en segir lesandanum aldrei hvað hún segir um ofanflóðahættu. Spurningarnar „var reiknað?“ hefði hann að hluta getað svarað sjálfur. Krafa um að jafnvel 0,01 prósents áhætta sé of mikil gerir röksemdina líka nánast óhrekjanlega. Lýsingin á fjárfestum sem „grimmum hundum“ bætir engu við málflutninginn.
