Vefsíðan er dauð! Lengi lifi amma dreki!
Gervigreindarráðgjafi skrifar skoðanagrein á Vísi og spáir því að vefsíður missi stöðu sína sem inngangur að netverslun. Í stað þeirra komi gervigreindarkerfi sem semja sín á milli um kaup. Höfundur hvetur fyrirtæki til að laga sig að þessari þróun.
Skoðanagrein á Vísi, og því er spurt um rökin fremur en jafnvægi heimilda. Þar strandar greinin fyrst á orðaforðanum. Höfundur kynnir til sögunnar „söludreka“, „kaupdreka“, „drekamál“ og „drekatraust“ án þess að skýra hvað orðin merkja eða hvers vegna þau eru valin. Fyrirsögnin um „ömmu dreka“ fær enga skýringu í textanum. Lesandi sem þekkir ekki hugtakanotkun höfundar situr eftir með myndmál í stað röksemda.
Fullyrðingarnar eru allar settar fram sem vissa um framtíðina: „verður lykilforsenda“, „munu myndast“, „eru að missa stöðu sína“. Ekkert dæmi er nefnt, hvorki fyrirtæki, tölur né rannsókn sem bendir til þess að þróunin sé hafin að marki. Þá stangast fyrirsögnin á við meginmálið, sem viðurkennir sjálft að vefsíður gegni áfram hlutverki.
Höfundur greinir frá því að hann sé gervigreindarráðgjafi, og það er heiðarlegt. Hagsmunatengslin gera þó þeim mun brýnna að mótrökum sé svarað. Hvergi er vikið að ábyrgð á mistökum sjálfvirkra kaupenda, neytendavernd eða persónuvernd. Útkoman líkist meira kynningu en rökfærslu.
