Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar: Sjá þingmenn lengra en þjóðin – 30 ár fram í tímann?

Greinin er birt sem lesendagrein og má meta hana sem slíka. Höfundur kemur skýrt fram með nafni og bakgrunni, sem er til bóta. Röksemdafærslan er skipulögð og aðgengileg; tíu spurningarnar gefa greinilega mynd af þeim álitaefnum sem höfundur telur mikilvæg. Veikleikinn er hins vegar sá að röksemdin hvílir nær alfarið á ómótmælanlegri bókstaflegri rökfærslu: „við vitum ekki hvað framtíðin ber í skauti sér, þess vegna eigum við að kanna alla kosti." Þetta er gild afstaða, en höfundur leggur ekkert mat á þau rök sem andstæðingar viðræðnanna hafa fært fram, svo sem hugsanlegan kostnað við samningaferlið, pólitíska áhættu eða reynslu af fyrri viðræðum. Engin gögn styðja staðhæfingar um lægri vexti, betri húsnæðiskjör eða annan mögulegan ávinning; þær birtast sem væntingar sem lesandi getur ekki sannreynt. Sem skoðanagrein þarf hún ekki að vera jafnvæg, en hugmyndafræðileg heiðarleikaskuldbinding hefði styrkt textann ef höfundur hefði viðurkennt einhver sterk mótrök frekar en að vísa þeim alfarið til hliðar.