Cornell og klefamenning
Skoðanagrein á Vísi þar sem höfundur notar Cornell-málið í Bandaríkjunum sem kveikju að umræðu um klefamenningu, ábyrgð nærstaddra karla og hlutverk vina í að stöðva kynferðisofbeldi. Höfundur svarar algengum mótbárum með vísan í rannsóknir og tölur Alþjóðaheilbrigðisstofnunarinnar.
Heimildaskráin neðst í greininni er sjaldséð í aðsendum skoðanagreinum og skiptir máli. Lesandinn getur rakið fullyrðingarnar um hlutfall rangra ásakana, rannsóknir á inngripi nærstaddra og tölur WHO beint til upprunans. Tölunum er líka skilað af hófsemi: höfundur nefnir bilið 2 til 10 prósent en ekki eina hentuga tölu, og viðurkennir berum orðum að rangar ásakanir séu alvarlegar.
Veikleikinn liggur í meðferð Cornell-málsins sjálfs. Höfundur tekur réttilega fram að málið sé óútkljáð og að sumir hinna sökuðu neiti sök. Örfáum setningum síðar er þó talað um að „stöðva ofbeldið“ og atburðarásinni lýst sem staðreynd „í sjö klukkutíma“, eins og niðurstaðan liggi fyrir. Fyrirvarinn er því gefinn en ekki virtur út greinina.
Rökfærslan gegn því að „MeToo hafi gengið of langt“ hittir heldur ekki alveg í mark. Algengi ofbeldis svarar ekki spurningunni um hvort viðbrögð samfélagsins séu í réttu hlutfalli. Þá er Collective Shout baráttusamtök en ekki rannsóknarstofnun, og það hefði mátt koma fram.
