Prestur gagnrýnir RÚV fyrir „aktívisma“ í umræðu um meirihlutamyndanir

Grunnvandinn er augljós: þetta er ekki sjálfstæð fréttavinna heldur endurtekin skoðun eins manns, sótt úr grein í Morgunblaðinu. Nútíminn bætir engum nýjum heimildum við, leitar ekki svara hjá RÚV og spyr engan óháðan aðila um efnið. Þar sem greinin er birt sem ritstjórnarefni, ekki skoðanaskrifum, ber að meta hana sem fréttaflutning, og þar bregst hún á lykilsviðum. Í fyrsta lagi er framsetningin alls ekki hlutlaus: fyrirsögnin og textinn taka nær algjörlega sjónarhorn Arnar Bárðar, án þess að lesandinn fái nokkuð mótvægi. Nútíminn bætir jafnvel við eigin túlkun, svo sem í setningu um Sjálfstæðisflokkinn og Miðflokkinn, sem gengur lengra en upphaflega greinin virðist gera samkvæmt viðurkenningunni „Þótt Örn Bárður nefni enga flokka sérstaklega". Þar er blaðamaður að draga ályktanir fyrir lesandann. Í öðru lagi skorar greinin lágt á sannreynanleikakvörðunum: engin dæmi eru nefnd um meint aktívísk vinnubrögð RÚV, engar fréttir tilteknar, ekkert tilgreint sem lesandinn gæti kannað sjálfur. Þetta er í raun eins og framlenging á skoðanapistli, birt án þess skilyrðis sem fréttaflutningur krefst: andsvara og samhengis.